• | | | | | | | | | | | | | |

    Tante. Mama. Mies.

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

    Op een dag verdween mijn moeder; op een dag verscheen een tante met een plumeau, een uitgetreden non.
    Het was haar roeping te trouwen met een weduwnaar, mijn vader.
    Of dit boek dan autobiografisch is?
    Ik had het niet kunnen schrijven als ik de waarheid ervan niet kende, maar dit verhaal is het verhaal van Marieke.

    Citaat van Elle van Lieshout op de omslag van haar boek Tante.

    Thema’s

    Aan de hand van drie thema’s: Tante / Mama / Mies beschrijft Elle van Lieshout de lotgevallen van Marieke.
    Jongste van zeven kinderen.
    Zeven jaar als haar moeder overlijdt.

    In korte hoofdstukken beschrijft van Lieshout hoe het leven van Marieke uit elkaar valt als ze haar moeder verliest door kanker.
    Langzaam maar zeker voltrekt zich het drama van haar jeugd.
    De geestelijke onveiligheid.
    De bedreigingen van (onzichtbare) mishandelingen.
    De steeds verdergaande des-integratie van haar oorspronkelijke gezin.

    Marieke als kind van zeven.
    Marieke als kind van elf.
    Marieke als kind van vijftien.

    De moeder die sterft.
    De vader die zelf als heel jong kind zijn moeder verloor.
    Het verraad van de vader, die kiest voor z’n nieuwe vrouw.
    De vader die vlucht in z’n werk.
    De ’tante’ die de nieuwe vrouw van Marieke’s vader wordt.
    De nieuwe ‘mama’.
    De broers en zussen van Marieke die successievelijk uit het gezin van herkomst verdwijnen.
    De dreigende zelfmoorden.

    …..Ze heeft zich opgesloten in haar slaapkamer. Ze gaat zich weer eens van kant maken.
    Ik klop vriendelijk op haar deur.
    Geen reactie.
    Is het al gelukt? vraag ik.
    Zo niet, succes ermee. Ik ben naar school. En als ik je niet meer zie, tot in het hiernamaals………….. 

    Tante

    ‘Er is weer een nieuwe tante.
    Een madam met stadse fratsen, zeggen Trees en Ties van de Pas…………….

    Mama

    ………… Papa heeft het versje geschreven.
    Ineke en ik zeggen het op.
    Het eindigt zo:

    We zeggen voortaan mama.
    Dat is ons Moederdagcadeau.
    Omdat jij zo goed voor ons zorgt,
    noemen we je zo.
    …………………….. 

    Mies

    Ze willen het weer proberen, papa en Mies.
    Ze zijn tenslotte nog steeds getrouwd en wat God verbonden heeft kan de mens niet scheiden.
    Papa lacht erbij………… 

    Verplichte kost

    Elle van Lieshout beschrijft in Tante het steeds verder ontsporen van het oorspronkelijke gezin.
    Het onvermogen van de overgebleven gezinsleden, met name van de volwassenen, om de ontworteling en de neergang van het oorspronkelijke gezin ten goede te keren.
    Geschreven in heldere, nuchtere, verontrustende, vaak hilarische taal.
    Verplichte kost voor ieder die ook maar de geringste neiging vertoont de gevolgen van jong ouderverlies te onderschatten, te bagatelliseren, of te ontkennen!

    Boekentafel

    Lees meer over Tante en andere relevante boeken voor Verlaat Verdriet-ers in Boekentafel 

  • | | | | | | | | | | | | | | | |

    Symposium ZEER

    DoorTitia Liese

    Datum symposium ZEER verzet naar zaterdag 13 mei 2017!

    We hebben meer tijd nodig om de organisatie van symposium ZEER en het verschijnen van glossy ZEER financieel goed en verantwoord rond te krijgen.
    Het kostte ons allemaal de nodige moeite om aan uitstel te wennen. De eerste aanmeldingen voor de oorspronkelijke datum zijn al binnen!
    Maar per slot weten we allemaal: zowel het symposium als de glossy kunnen er alleen maar bij winnen!

    Website ZEER

    Website ZEER is in de maak!
    Dat verheugt ons zeer. We kijken er naar uit!
    Zodra de website er is kan de officiële aanmelding voor het symposium van start gaan.
    We houden je op de hoogte!

    Fondswerving

    Ondanks het feit dat alle medewerkers, zowel aan het symposium als aan de glossy, onbetaalde vrijwilligers zijn is er uiteraard sprake van een kostenplaatje. Een kostenplaatje dat gedekt moet worden.
    De extra tijd die we nu hebben gecreëerd moeten we onder meer besteden aan fondswerving om het hele project kostenneutraal te kunnen laten verlopen.

    Vrijwilligers

    Is fondsenwerving jouw ding?
    Wil je jouw bijdrage leveren aan de organisatie van het symposium en het uitbrengen van de glossy?
    Meld je bij ons aan info@verlaatverdriet.nu
    Weet dat je van harte welkom bent!

  • | | | | | | | | | | |

    Mammie waar kom ik vandaan?

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Vooruitstrevende mensen waren mijn ouders.
    Vooruitstrevend lang voordat vooruitstrevend progressief werd genoemd.
    Zo was mijn vader al lid van de NVSH lang voordat de NVSH bestond.

    Mammie waar kom ik vandaan?

    Uiteraard betekende dat ook seksuele voorlichting voor het jonge kind.
    Voor mij, in dit geval.
    Hoe vooruitstrevend mijn vader ook was: opvoeden is de taak van de moeder. Dat was een zekerheid! Naar alle waarschijnlijkheid nam dus mijn moeder ook deze opvoed-taak op zich. En was zij degene die me voorlas uit het boekje waarvan de titel me nog vers in het geheugen ligt: Mammie waar kom ik vandaan?

    Gestopt

    Ergens, in de tijd van haar ziekte, is dat voorlezen gestopt.
    Ergens, halverwege het boek. En niet meer door iemand opgepakt.
    Bij de tweede vrouw van mijn vader was het ondenkbaar geweest, dat zij dat zou hebben opgepakt. Ook wat dat betreft was er sprake van een grote cultuurbreuk met haar komst in ons gezin.
    En zelfs als zij dat zou hebben opgepakt, dan zou ik me niet voor kunnen stellen dat ik het zou hebben toegelaten met haar over zulke intieme zaken te spreken – of me zelfs maar over zulke intieme zaken voor te laten lezen.

    Gevolg

    Ergens, halverwege het boek, stopte het voorlezen, schreef ik hierboven.
    Gevolg is geweest, dat ik gedurende mijn jeugd heel lang heel erg zeker wist: als je samen in de kamer zat en heel veel van elkaar hield, dat er dan een zaadje door de kamer vloog en dat je dan zwanger werd.

    Goed gekomen

    Heus, het is goed gekomen met me.
    Die door de kamer zoevende zaadjes: dat snapte ik wel, dat dat een beetje onwaarschijnlijk was.
    Maar hoe je het dan wel deed…..

    Boeken

    Op mijn zeventiende ging ik uit huis.
    Bij het weggaan uit huis, kreeg ik van mijn vader twee dikke boeken. Te weten: Sexualiteit 1 en Sexualiteit 2.
    Hij en ik waren toen al zover uit elkaar gegroeid, dat ik niet heb gezegd: Ik weet het al van die zaadjes.

  • | | | | | | | | | | | |

    Mammie

    DoorTitia Liese

    In de Verlaat Verdriet-workshop besteed ik er altijd aandacht aan: hoe noem jij, in jezelf (dus: als je in gedachten bij je vroeg overleden ouder bent), je moeder of je vader? Denk je dan mama? Papa? Mammie? Pappie?
    Dus: hoe noemde jij als kind je moeder/je vader?
    Een moment van bewustwording. Zeker bij de deelnemende Verlaat Verdriet-ers, die op dat moment voelen hoe groot de afstand is geworden tussen hen en hun overleden ouder.

    Zelf ben ik me er zeer van bewust dat ik, als ik in gedachten bij mijn moeder ben, mijn moeder denk. Hoe iets in mij zich altijd weer verzet om mammie te denken. (Niet dat ik gewend ben met mijn broer te praten over het verlies dat ons als kind is overkomen: maar ‘onze moeder’ klinkt in mijn- noordelijke – oren toch vreemd, en mammie: dat lukt me dus niet).

    Gisteren schreef ik de Droom van mijn vader. In mijn droom sprak ik met mijn vader. Op dat moment kostte het me geen enkele moeite om mammie te zeggen, en voelde het ook volkomen natuurlijk om mammie te schrijven.
    Zestig jaar vielen weg.
    Mijn moeder was echt op dat moment weer heel gewoon wat ze voor mij als kind was: mammie.

    PS

    Uit de tijd, dat ik zelf nog verschillende therapieen volgde, herinner ik me therapeuten die mama zeiden als het over mijn moeder ging (en dat gebeurde in die tijd nogal eens!).
    Zodra ik mama hoorde was ik weg.
    Dan ging het niet meer over mijn mammie.
    En dan ging het dus ook niet meer over mij!