• | | | | | | | | | | |

    Droom van mijn vader

    DoorTitia Liese

    Vannacht droomde ik van mijn vader.
    Ik droom niet zo heel vaak van mijn vader, maar vannacht dus wel. Voor zover ik me herinner zag ik hem niet. Horen deed ik hem des te beter.
    ‘Ik heb altijd wel geweten dat je maar een heel klein middelmaatje was’ zegt hij tegen me. ‘Een heel klein middelmaatje?’ vraag ik hem. ‘Ja, bij de hele kleine middelmaatjes bungelde jij ergens onderaan’, zegt hij gedecideerd tegen me.

    ‘Als mammie niet was doodgegaan, zou ik dan ook een heel klein middelmaatje zijn geweest?’ piep ik verschrikkelijk ongemakkelijk terug.
    ‘Ja’, zeg hij, even gedecideerd. ‘Als mammie niet was doodgegaan zou je ook ergens onderaan de hele kleine middelmaatjes bungelen’.

    Ongemakkelijk word ik wakker.
    Wat een confrontatie met mijn vader die altijd alles wist!
    Tot ik bij m’n positieven kom.
    Wat een dijk van een hardnekkige zelf ondermijnende overtuiging heb ik hier te pakken. Wat een schaduwpatroon!

    Uren later. Ik kijk naar buiten.
    Inmiddels schijnt de zon volop.
    Wat doe je op een zonnige herfstdag op Terschelling?
    Cranberries plukken, natuurlijk.
    Dat ga ik lekker doen.
    En dan, al cranberry-plukkend in de stilte van de Koegelwiek, ga ik nog eens stevig mediteren op deze hele hardnekkige zelf ondermijnende overtuiging.
    Want ja: als ik goed nadenk ken ik deze zelf ondermijnende overtuiging al zo verschrikkelijk lang!
    Wat goed om die nu in volle omvang te voelen (ook al was dat vannacht nou niet meteen verschrikkelijk fijn).
    Hier moet ik iets mee.
    Hier kan ik iets mee.
    Tijd voor verandering! 

     

  • | | | | | | | | | | | |

    Verlaat Verdriet en pastorale zorg

    DoorTitia Liese

    Oproep onderzoek naar pastorale zorg aan volwassenen met jong ouderverlies (Verlaat Verdriet)

    Gisteren ontving ik bericht van Henrike Dankers, in verband met haar onderzoek naar Verlaat Verdriet en pastorale zorg.

    Student opleiding Godsdienst Pastoraal Werk

    Henrike Dankers (1977) is deeltijd-student aan de opleiding Godsdienst Pastoraal Werk aan de Christelijke Hogeschool in Ede. In het kader van haar afstudeerproject doet zij namens Pastoraal Diaconaal Centrum De Herberg (Oosterbeek) onderzoek naar ervaringen met en behoeften aan pastorale zorg van volwassenen met jong ouderverlies.
    Het doel van het onderzoek is inzicht krijgen in welke pastorale zorg wordt geboden aan volwassenen met jong ouderverlies en hoe deze te verbeteren. 

    Oproep aan Verlaat Verdriet-ers

    Ik zou u willen vragen mee te doen aan het onderzoek pastorale zorg aan volwassenen met jong ouderverlies als u:

    • een ouder heeft verloren toen u tussen de 6 en 12 jaar oud was (basisschoolperiode);
    • nu ongeveer tussen de 30 en 50 jaar bent;
    • lid bent (geweest) van de Protestantse Kerk in Nederland.

    Onderzoek

    Het onderzoek zal plaatsvinden door middel van diepte-interviews.
    Voorafgaand aan het interview krijgt u een globale vragenlijst toegestuurd zodat u zich kunt voorbereiden op het gesprek.

    Reageren

    Wanneer u interesse heeft in dit onderzoek of vragen hierover, kunt u mij een e-mail sturen: hdankers@student.che.nl.
    Ik zal vervolgens contact met u opnemen.
    De gesprekken zullen naar verwachting eind oktober/begin november plaatsvinden.
    Indien u deelneemt aan het onderzoek worden uw gegevens uiteraard vertrouwelijk en anoniem behandeld.

    Van harte aanbevolen!
    Henrike Dankers
    Student Godsdienst Pastoraal Werk, Christelijke Hogeschool Ede
    hdankers@student.che.nl

    Nederlands Dagblad

    Het initiatief van Henrike om dit onderzoek te gaan doen, is (mede) gebaseerd op een aantal artikelen rondom Verlaat Verdriet van Sophia Geuze, in de zaterdagbijlage van het Nederlands Dagblad enkele jaren geleden.

    Artikelen Nederlands Dagblad

    Ben je benieuwd naar deze artikelen  van Sophia Geuze?
    Stuur een mail naar titia@verlaatverdriet.nu
    Ik mail ze graag naar je toe.

  • | | | | | | | | | | | | | |

    ZEER en rouwmeter

    DoorTitia Liese

    Jazeker: ik ben me ervan bewust dat ik weinig schrijf op het moment.
    En dat terwijl er eigenlijk zoveel te vertellen is!

    ZEER

    Zoveel te vertellen over ZEER: het Verlaat Verdriet-symposium van 14 januari 2017.
    Zoveel te vertellen over ZEER: de bij het symposium behorende glossy.
    Zoveel te vertellen over ‘Gat in m’n ziel’: de bij het symposium en de glossy behorende schrijfwedstrijd.

    Werken en schrijven

    Het gaat me even niet goed af, dat schrijven.
    Zo veel als er voor de zomervakantie opborrelde, zo weinig komt er nu.
    En echt: dat is eigenlijk een beetje raar. Er gebeurt namelijk genoeg.

    Organisatie ZEER

    Zo zijn we hard aan het werk om de hele organisatie van ZEER rond te krijgen. En dat lukt zeer goed. (Alleen de financiële kant van de zaak, daar moet nog het een en ander aan gebeuren. We zijn dus nog hard op zoek naar sponsoren.)
    De inhoud van de dag is zo goed als rond.
    De redactie van de glossy interviewt en schrijft naar hartenlust.
    Aan de vorm van de PR wordt hard gewerkt.
    De schrijfwedstrijd staat in de steigers.
    Kortom: we overleggen wat af.
    En genieten daar ZEER van.

    Verlaat Verdriet en bewustzijn

    Eén van onze doelen met ZEER is Verlaat Verdriet uit de schaduw te halen. Want o ja: ik kom weer op zoveel plaatsen tegen hoe weinig kennis – en niet alleen kennis, maar ook bewustzijn – er is als het gaat om de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.

    Mary de Keijzer

    Gisteren sprak ik Mary de Keijzer.
    Mary is één van de kernleden van ons initiatief en zeer hard aan het werk met de redactie van de glossy (N.B: Mary is niet alleen degene die het plan opvatte een glossy uit te geven, Mary is ook degene die de titel ZEER aan ons werk heeft geven!).
    Gisteren spraken Mary en ik elkaar om het dubbelinterview met Henk Schut en mij voor te bereiden.
    Henk is als universitair hoofddocent verbonden aan de universiteit van Utrecht. Thema’s voor het interview zullen met name zijn: hoe komt het toch dat Verlaat Verdriet – of eigenlijk moet ik zeggen: dat de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn – zo niet lijkt te bestaan in de wereld van de wetenschap.

    Rouwmeter

    In haar research ter voorbereiding van dit gesprek kwam Mary de Rouwmeter tegen.
    Gisteravond heb ik de Rouwmeter opgezocht. En ‘m meteen ook maar gemaakt.
    Graag nodig ik jou, als Verlaat Verdriet-er, uit eens een kijkje te nemen op de site www.rouw.nl waarin deze Rouwmeter is opgenomen. En je mogelijk uitgenodigd te voelen ook eens de Rouwmeter in te vullen en in te sturen (je krijgt echt antwoord als je de meter ingevuld instuurt!).

    Zelf heb ik geen spoortje Verlaat Verdriet kunnen ontdekken (nou vooruit: een kleintje dan).
    Maar wie weet zie jij heel andere dingen.
    Ik hoor het graag!

  • | | | | | | | | | | | |

    Colm Toibin: Nora

    DoorTitia Liese
     

     

     

     

     

    Colm Toibin: Nora
    ISBN 9789044534573

    Een half jaar geleden is Nora haar man verloren door kanker. Samen met haar twee nog thuiswonende zonen en haar twee uitwonende dochters moet ze haar leven opnieuw vorm gaan geven. 

    Met vallen en opstaan zoekt ze haar nieuwe plek in het leven: als weduwe, als moeder, als alleenstaande vrouw van middelbare leeftijd in de bekrormpen Ierse samenleving van de jaren zestig van de vorige eeuw. 

    Prachtig geschreven herkenbare thema’s voor Verlaat Verdriet-ers.
    Titia Liese 

    Bijzonderheden

    Nora is gebaseerd op het leven van Toibin’s moeder.
    Toibin zelf verloor dus jong zijn vader. 

    Recensies

    Käthy Matthijs in De Standaard

    ……………Dit is het boek waar hij jarenlang omheen cirkelde, het meest nabije, het meest autobiografische. In ‘Nora Webster’, zijn achtste roman, schrijft Colm Tóibín over wat er gebeurde na de dood van zijn vader. In het landelijke zuidoosten van Ierland bleef zijn moeder achter met vier kinderen. Dit is geen autobiografie en dat laat Toíbín toe om vanuit de moeder te schrijven, al blijft hij op enige afstand van haar en schrijft hij in de derde persoon……………

    De Leestafel

    Nadat haar man Maurice vrij onverwacht is overleden, moet de Ierse Nora Webster het alleen zien te redden. Ze heeft vier kinderen waarvan alleen haar zoons Donal en Conor, nog thuis wonen. De bewoners van haar straat, Henry Street, en haar buurtje, bedoelen het goed met hun bezoekjes en goedbedoelde adviezen maar Nora wil het liefst met rust gelaten worden. Ze hoort iedereen beleefd aan maar ondertussen dwalen haar gedachten steeds weg naar de kinderen, Maurice, andere bezoekers.
    Onder de bezoekers zitten ook May Lacey die voor haar zoon Jack aast op Nora’s vakantiehuisje in Cush, een plaatsje aan de Ierse zeekust. Het huisje waar de familie een aantal zeer aangename zomers heeft doorgebracht. Nora besluit het aan Jack Lacey te verkopen. Ze vertelt het pas aan haar kinderen als de koop rond is. Het voelt als een opluchting, nu kan ze de auto houden en een paar andere spulletjes aanschaffen die hard nodig zijn…………………….
     http://www.leestafel.info/colm-toibin