• | | | | | | | | | | | | | |

    Schrijven, uitgeven, lezen

    DoorTitia Liese

    Een boek schrijven

    ‘Ik kan er wel een boek over schrijven…….’
    Regelmatig kom ik Verlaat Verdriet-ers tegen die verzuchten: ‘Ik kan er wel een boek over schrijven……’
    Maar dat je dat ook werkelijk kunt doen: da’s toch een heel ander verhaal…..
    En dat je het zelf kunt uitgeven: da’s nog weer een straatje verderop……

    Platform

    Dan is het fijn dat er een platform bestaat, een soort Eerste hulp bij schrijven, Eerste hulp bij uitgeven en Eerste hulp bij verkopen.

    Afgelopen week kreeg ik goed bericht voor onafhankelijke schrijvers en (kleine) uitgevers, die op zoek zijn naar een platform waar je

    • wordt uitgenodigd en geïnspireerd om te schrijven, 
    • wordt uitgenodigd je eigen uitgever te zijn 
    • je boek te koop kunt aanbieden. 

    Dat platform is er namelijk: Heel Nederland schrijft en Heel Nederland leest

    Digitaal magazine beschikbaar

    Ik kreeg onderstaand bericht toegestuurd door de initiatiefnemers van de beide platforms: Carin Wormsbecher & Ric Hofmans. Dit bericht geef ik op mijn beurt weer graag door aan jou: het eerste nummer van het digitale magazine Heel Nederland leest is beschikbaar! Met de uitnodiging dit bericht op jouw beurt weer door te geven aan mensen die jij kent, en die er blij mee zullen zijn.

     

    Carin Wormsbecher & Ric Hofmans
     Initiatiefnemers van Heel Nederland Leest en Heel Nederland Schrijft

    Carin Wormsbecher

    Carin is mede-initiatiefnemer en -organisator van het Verlaat Verdriet-symposium 2017.

    Maak kennis met deze bijzondere vrouw en ondernemer:

  • | | | | | | | | |

    Ik wil erbij zijn!

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Wie ik ook vertel over onze plannen voor het Verlaat Verdriet-symposium, de glossy en de schrijfwedstrijd: unaniem wordt er enthousiast op gereageerd. ‘Wat een gaaf plan. Ik wil erbij zijn’

    Enthousiasme voor het Verlaat Verdriet-symposium

    Wij: Carin, Joke, Maria, Mary en ik bevinden ons op dit moment nog in de voorbereidende fase, maar wat een enthousiasme ervaar ik als ik vertel over de plannen die we aan het maken zijn voor het Verlaat Verdriet-symposium en alles wat we daar rondom heen willen organiseren!

    Ook voor jou

    En wat vind ik het leuk jou – als Verlaat Verdriet-er –  daar nu deelgenoot van te maken. Ook al kunnen we op dit moment nog niet heel erg concreet zijn over datum en invulling (dat komt, naar ik hoop en verwacht, na onze volgende bijeenkomst op 17 maart a.s.).
    Want: ook voor jou organiseren we dit symposium!

    Hulp en ondersteuning

    Deelnemers aan de workshops en andere activiteiten: ze bieden hun diensten ten behoeve van dit symposium aan.
    L. heeft een prachtig idee voor een film;
    J. hoort van dit plan en geeft al snel aan: ‘Mooi plan – ga ik over nadenken’.
    S. biedt aan ons te ondersteunen bij de PR via de social media;
    E. biedt haar grote kennis aan van LinkedIn. Bovendien zegt ze: ‘Ik heb veel ervaring met fondswerving. Laat weten waar ik jullie in kan helpen. Dit symposium moet er komen’;
    C. duikt meteen in haar adressenlijst voor PR via de media. Laat maar weten als je meer van me nodig hebt;
    J. biedt meteen aan: als je behoefte hebt om te sparren – ‘We rijden allebei de helft om elkaar te ontmoeten. Ik help je graag.’ J. heeft een kleine twintig jaar geleden het boekje ‘Is mama nu een engel’ gemaakt. ‘Het is er nog’, zegt ze. ‘Als je wilt, mag je het gebruiken’;
    M. maakt prachtige illustraties. ‘Tuurlijk wil ik meewerken’, zegt ze meteen.
    E. is meteen bereid plaats te nemen in de jury voor de schrijfwedstrijd. ‘Ik kom naar jullie toe als je me nodig hebt’, zegt ze zonder aarzeling.

    De Verlaat Verdriet-ers die ik vraag om vanuit hun (ervarings)deskundigheid een bijdrage te leveren aan dit symposium hoeven daar niet over na te denken: ‘Doe ik graag’ is de reactie van allemaal.

    Spreken onze plannen je aan?

    Spreken onze plannen je aan?
    Wil jij, als Verlaat Verdriet-er ook jouw deskundigheid inzetten voor dit symposium?
    Laat het ons weten! Mail je aanbod naar symposium@verlaatverdriet.nu

  • | | | | | |

    Oproep Libelle: dubbel ouderverlies

    DoorTitia Liese

    Gisteren kreeg ik dit bericht van iemand in verband met een oproep van Libelle:

    Oproep van Libelle

    Zijn allebei je ouders overleden?

    Voor een artikel in Libelle willen we graag weten hoe oud je was toen je laatste ouder overleed en hoe dat voelde.

    Reageren

    Mailen kan naar redactie@libelle.nl onder vermelding van ‘ouders’.
    Wie weet lees jij je verhaal terug in Libelle.

  • | | | | | | | | | | |

    Eva Vriend: De helpende hand

    DoorTitia Liese

    Nieuw boek van historica Eva Vriend : De helpende hand.
    De verborgen geschiedenis van de gezinshulp in Nederland  

    Eva

    Het jeugdtrauma van Eva Vriend (42) laat zich samenvatten in het beeld van een pot koude, donkere thee. Die thee zette haar vader als hij rond een uur of vier even pauze nam van zijn werk op de boerderij. Was Eva nog op school, dan dronk hij vast een kopje en liet daarna de pot op tafel staan. Tegen de tijd dat Eva thuiskwam, was haar vader aan het melken en was de thee koud en zwart. Ze was veertien jaar. Haar moeder was toen vier jaar dood.
    Als ze in de winter thuiskwam en het buiten al donker werd, moest ze zelf thuis de lichten aan doen. Ze zag er de hele fietstocht van school naar huis – zo’n zestien kilometer door de winderige polder – tegenop. Broer Gert en zus Ida waren het huis al uit.

    Eva’s moeder

    Eva’s moeder Ria had in 1978 kanker gekregen. Of ‘k’ zoals ze het zelf noemde – want over de ernst van de ziekte spraken ze thuis niet. Soms, als kinderen op school een opmerking maakten over het hoofddoekje dat Ria droeg om haar kale hoofd te verbergen, merkte Eva dat er iets met haar moeder aan de hand was.

    Artikel NRC

    Lees meer over Eva in het artikel in de NRC van 18 januari 2016 

    De helpende hand

    Wij klampten ons vast aan Tineke
    ISBN 9789460031007

    De verborgen geschiedenis van de gezinszorg in Nederland

    Geboren in de Tweede Wereldoorlog als oudste dochter in een katholiek tuindersgezin, wordt Ria, zoals zoveel meisjes in die tijd, al jong ingezet als steun en toeverlaat in het altijd drukke huishouden. Als om zes uur ’s ochtends de wekker gaat, staat zij op om de kachel op te stoken, boterhammen te smeren en de bedden op te maken. Ze schilt aardappels, lapt de ramen en poetst het koper. Naar school gaan zit er voor haar niet in.

    Maar dan worden in de jaren van wederopbouw duizenden jonge vrouwen en meisjes gerekruteerd als gezinsverzorgsters, om gezinnen in nood te ondersteunen en zo de ontwrichte samenleving te behoeden voor verder moreel verval. Ook Ria besluit in op leiding te gaan en waagt de stap naar Amsterdam.

     

    Eva: ‘Ik word altijd heel boos als mensen zeggen dat kinderen zo veerkrachtig zijn’