• | | | | | | | | | |

    Gids als gesproken boek: nieuwe fase

    DoorTitia Liese

    Gids voor Verlaat Verdriet als gesproken boek

    ‘Het boek is klaargemaakt voor de opnamestudio. We kunnen starten!‘
    Gisteravond kwam Lydia bij me langs met de Gids voor Verlaat Verdriet. Het boek is dus klaargemaakt voor de studio. Voor mij in de studio, moet ik eigenlijk zeggen, want ik mag het zelf gaan voorlezen.
    Lydia is (nog even) coördinator van CBB, afdeling     Passend lezen. In mijn blog van 7 januari 2016 schreef ik over deze speciale uitgave: Gids voor Verlaat Verdriet als gesproken boek. 

    Van papieren boek naar gesproken boek

    De Gids voor Verlaat Verdriet gaat dus een nieuwe fase in: van papieren boek naar gesproken boek. Lydia geeft me het boek in handen. Een heel speciaal moment, om mijn eigen boek – dat klaar is gemaakt voor de studio – in mijn handen gelegd te krijgen. Iemand, ik weet niet wie en verzuim in mijn opwinding dat te vragen, heeft aanwijzingen voor gebruik in de studio in het boek geschreven. Ik zie het. Ik lees het. Maar ik heb nog geen idee hoe het daar gaat werken. Spannend!

    Onzichtbare verbinding

    ‘Denk eraan dat je leest voor één iemand, die naar je luistert’ zegt Lydia.
    ‘Iemand die naar jou luistert.
    Iemand die van jou de tekst van de Gids te horen krijgt.
    Het boek dat jij zelf hebt geschreven.
    Met jouw stem.
    Voor één iemand die naar je luistert.
    Iemand die jij niet kunt zien.
    Iemand die jij niet kunt horen.
    Iemand die geraakt zal worden door wat jij met je boek te vertellen hebt.
    Iemand die tijd nodig heeft om door te laten dringen wat je zegt’

    Ik schrik een beetje. Dat had ik me niet gerealiseerd.
    Ik spreek vaker voor groepjes en groepen mensen. Over Verlaat Verdriet. En over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Ik heb daar normaal gesproken geen moeite mee.
    Maar dit is echt iets anders.
    Me richten op één iemand. Die ik niet kan zien.
    Iemand, hoogstwaarschijnlijk een Verlaat Verdriet-er,  met wie ik een – onzichtbare – verbinding aan zal gaan.

    Andere blik

    Ik lees mijn boek nog eens helemaal door, met een heel andere blik en een ander gevoel dan ik tot nu toe gedaan heb.
    Is het voor de lezer wel duidelijk, wat ik heb geschreven?
    Hoeveel verandert er voor iemand die niet met haar/zijn ogen leest, maar met haar/zijn oren?

    De week van de Gids

    Zo is deze week voor mij de week van de Gids voor Verlaat Verdriet geworden. Want ook deze week ben ik begonnen het boek voor te bereiden voor de Franse vertaling. Ook hier lees ik het boek vanuit een heel ander perspectief. Wat moet er veranderd worden? Wat moet er aangepast worden? Ook dat is deze week een heel bijzondere sensatie geweest!

    Zeventien maart 2016

    Op 17 maart 2016 zal ik weten hoe het voelt mij boek voor te lezen.
    Dan heb ik de eerste afspraak in de studio in Ermelo voor opname.
    ‘Komt helemaal goed met dat boek van jou’ zegt Lydia.
    Ik geloof haar.
    Graag!

  • | | | | | | | |

    Basisworkshop Dubbel Ouderverlies januari 2016

    DoorTitia Liese

    Jongen en meisje

     

     

     

     

     

     

    ‘Eindelijk heb ik het gevoel gehad dat ik er helemaal mocht zijn.’

    ‘Ik kan weer verder.’

    ‘Het heeft me meer gebracht dan ik ooit had kunnen bedenken.’

    ‘De begeleiding van Titia en Albertine is zo warm en zo liefdevol.’

    ‘Ik voelde me thuis, wat voor mij heel bijzonder is.’

    Workshop Dubbel Ouderverlies

    Titia Liese en Albertine Richaerts hebben een nieuwe datum gepland voor de basisworkshop Dubbel Ouderverlies. De workshop Dubbel Ouderverlies is een Verlaat Verdriet-basisworkshop, speciaal voor mensen die in hun jeugd hun beide ouders hebben verloren.

    Nieuwe datum van de workshop Dubbel Ouderverlies

    21, 22 en 23 januari 2016

    Inhoud van de workshop Dubbel Ouderverlies

    Deze basisworkshop Dubbel Ouderverlies is een samenwerkingsproject van Titia Liese en Albertine Richaerts. Albertine verloor als kind haar beide ouders door overlijden.

    Het volgen van de basisworkshop Dubbel Ouderverlies geeft je de gelegenheid gedurende 2,5 dag intensief aandacht te besteden aan het vroege verlies van je beide ouders, te delen met ervaringsgenoten en te leren van de theoretische onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw die Titia Liese in de basisworkshop Dubbel Ouderverlies biedt.

    In de tijd tussen de basisworkshop en de Terugkomdag geef je uitvoering aan voornemens die je tijdens de basisworkshop formuleert en die passen bij jou, bij jouw specifieke situatie, bij jouw wensen en bij jouw mogelijkheden.

     

    Alleen
    Zonder vader
    En zonder moeder
    De wereld draait door
    Stop

    Lees meer

    Lees meer over de basisworkshop Verlaat Verdriet en/of de basisworkshop Dubbel Ouderverlies.

    Informatie

    Titia Liese,
    T: 0341- 260 289
    E: info@verlaatverdriet.nu

    Aanmeldingsprocedure

    Aanmelden via het Aanmeldingsformulier

     

  • | | | | | |

    Je suis

    DoorTitia Liese

    Je suis orphelin.
    Ik ben wees.

    Al de hele week speelt het door mijn hoofd.
    Twee, nog betrekkelijk jonge, mannen vermoorden in Parijs twaalf mensen. In koelen bloede. Twee mannen – broers – die in hun vroege jeugd binnen een jaar tijd hun beide ouders verloren door de dood.
    Wezen dus.
    Bij de voorbereidingen voor deze moorden geholpen door een vrouw. Een vrouw die in haar vroege jeugd haar moeder verloor door de dood.
    Halfwees dus.
    Veelvoudige moord, in naam van een andere wees. Een andere wees die eveneens in zijn allervroegste jeugd zijn beide ouders verloor door de dood.
    De profeet Mohammed.

    Wanneer gaat de wereld het eindelijk begrijpen?

    Wanneer gaat de wereld eindelijk begrijpen hoe ingrijpend het verlies van een ouder – laat staan beide ouders – voor jonge kinderen kan zijn. En hoe verwoestend dat verlies kan zijn voor de ontwikkeling van hun identiteit.

    Mag ik dit hier wel schrijven?
    Ik voel verzet in me tegen dit schrijven. Veel verzet. Zijn deze moorden niet veel te groot en veel te verstrekkend om de gevolgen van jong ouderverlies in dit verband aan te mogen roeren?

    Mag ik hier, op deze plek, zwijgen?
    Terwijl dit mogelijke verband wel de hele week al door mijn hoofd speelt?
    Wie zegt het dan wel? Wie vraagt dan wel wanneer de wereld eens zal leren begrijpen hoe groot en omvangrijk de ruptuur van jong ouderverlies kan zijn? En ook: hoe verborgen, hoe onzichtbaar voor de buitenwereld, de problematiek van jong ouderverlies gedurende hele lange tijd kan zijn? Hoe de gevolgen van jong ouderverlies nog altijd worden gebagatelliseerd? Opzijgeschoven als ‘life-event van lang geleden’? Dat er nog altijd wordt gekeken naar ‘wie er geen last van heeft’, in plaats van te (willen) zien hoeveel volwassenen in hun dagelijkse leven worstelen met de gevolgen van dit vroege verlies?

    Wanneer gaat de wereld het eindelijk onderkennen?

    Ik weet het niet. Terwijl ik dit schrijf weet ik het nog steeds niet. Ik zet dit bericht in concept en zal het allemaal nog eens door me heen laten gaan. Het herlezen. Nogmaals overwegen.

    Want een ander, ook heel groot, deel van mij weet heel erg goed hoe groot het in werkelijkheid is. Weet heel erg goed hoe weinig kennis van en hoe weinig erkenning voor de gevolgen van jong ouderverlies er nog steeds is.
    Kinderen helpen bij verlies en rouw is één – en laat niemand nalaten kinderen die een ingrijpend verlies lijden te helpen! Maar alle Liefde voor later, alle beschilderde kisten, alle tekeningen, alle opgelaten ballonnen enzovoort, enzovoort zijn bij lange na niet genoeg.

    De gevolgen van jong ouderverlies onderkennen is twee.

    Erkennen

    Laat de wereld eindelijk begrijpen hoe groot die gevolgen kunnen zijn.
    Laat de wereld die gevolgen eindelijk onderkennen en serieus nemen.
    Laat de wereld eindelijk de noodzaak hiervan inzien.
    Laat de wereld eindelijk de gevolgen van jong ouderverlies erkennen.
    Er zijn levens te winnen!