• | | | | | | | | | | | | |

    Lezing in Veenendaal: Gat in m’n ziel

    DoorTitia Liese

    Gat in m’n ziel 

    Gevolgen van ouders verliezen op jonge leeftijd
    Gastspreker: Titia Liese

    Veenendaal

    In de lezing Gat in m’n ziel geeft Titia Liese op 14 maart 2017, op uitnodiging van café Doodgewoon in Veenendaal, informatie over de problematiek die speelt bij volwassenen die in hun jeugd een ouder verloren door overlijden.
    Ruim een miljoen volwassen Nederlanders hebben dit meegemaakt. De impact van dit vroege, onomkeerbare verlies wordt in veel gevallen niet, of onvoldoende, onderkend.
    De gevolgen op de langere termijn uiten zich onder meer in angst- en paniekaanvallen, moeite intieme relaties aan te gaan, twijfel aan bestaansrecht, controle, stressgevoeligheid en gezondheidsproblemen.

    Verwerken

    Titia toont de mogelijkheden voor Verlaat Verdriet-ers om dit verlies alsnog te verwerken, ook als dit verlies naar boven komt op het moment dat het einde van het eigen leven in zicht komt.

    Voor wie

    Deze lezing is bestemd voor ieder die geïnteresseerd is in de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder. Dus zowel voor Verlaat Verdriet-ers, als voor professionals, familieleden en anderszins belangstellenden.

    Datum

    Woensdag 14 maart 2017

    Locatie

    De Cultuurfabriek

    Adres

    Kees Stipplein 74
    Veenendaal

    Thema

    Gat in m’n ziel, gevolgen van ouders verliezen op jonge leeftijd.

    Gastspreker

    Titia Liese

    Inloop

    19.00 uur

    Aanvang

    19.30 uur

    Meer informatie

    www.cafedoodgewoonveenendaal.nl

    www.verlaatverdriet.nu

  • | | | | | | | | | | |

    Wolf Biermann – Tot op de dag van vandaag

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

    ‘Tot op de dag van vandaag wordt uw leven bepaald door een man die u maar één keer bewust hebt gezien. U was nog geen 4 jaar oud en de ontmoeting duurde nog geen half uur.
    ‘Het ingebakken verdriet om mijn vader is de wet waar ik naar leef’

    Wolf Biermann

    In Volkskrant Magazine van vandaag (4 maart 2017) lees ik het interview met de bekende Duitse zanger Wolf Biermann (geboren in 1936).
    Op zeven-jarige leeftijd verloor Biermann zijn vader. Zijn – Joodse – vader stierf in 1943 in vernietingskamp Auschwitz.

    Bezoek aan zijn vader

    Als kind van vier bezocht hij met zijn moeder zijn vader die toen gevangen zat in de gevangenis in Bremen.
    …………..’In de kantine stonden twee stoelen met een lange tafel ertussen. Mijn moeder nam mij op schoot. Toen werd mijn vader binnengeleid. Hij had pyama-achtige kampkleding aan, zijn hoofd was geschoren. Mijn moeder mocht hem niet aanraken’……….

    Vertrouwd

    ‘Vond u het spannend?’ ‘Nee. Geen kloppend hart, geen spoortje verlegenheid. Hij was even vertrouwd en even dichtbij als mama.’

    Hoe kan dat?

    ‘Voordat mijn moeder ging werken bij de stomerij Dependorf vertelde ze me elke avond een verhaaltje over hem voor het slapengaan. En iedere ochtend een goedmorgenverhaaltje. Ze had een geweldige truc: elke ochtend legde ze iets in mijn kraanwagentje, dat in het trappenhuis stond. Een snoepje, een hostie of een koekje, een suikerklontje, een kippenveer, een knikker. Bij het ontbjt vertelde ze dan over de avontuurlijke wijze waarop deze kostbaarheden van Bremen dwars door de Lüneburger Heide, over de Elbe, naar mij toe waren gekomen. De regen trotserend en de dieven te slim af, die mijn cadeau hadden willen stelen. Net zoals de katholieken met de hostie het lichaam van Jezus tot zich nemen, at ik iedere ochtend de hostie met mijn vaders lichaam, in de waarste zin van het woord……..’

    Mijn moeder

    ‘Mijn moeder was naaister, een sterke, slimme, volkse Moeder Courage.’

    Mijn vader

    ‘…………..Ik ben al mijn hele leven in Auschwitz. Vanaf het begin, altijd weer. Iedere schoorsteen herinnert me aan mijn vader’

  • | | | | | | | | | | | | | | |

    Yoga Magazine

    DoorTitia Liese

    Acht eenvoudige houdingen bij rouw in het Yoga Magazine

    Een groot verlies verwerken, hoe doe je dat?
    Misschien verschans je je het liefst op de bank om daar te overwinteren.

    De 8 zachte yoga-oefeningen van Albertine Richaerts in het Yoga Magazine no.1 (januari/februari) 2017, blz 74 e.v. helpen je om in beweging te komen en de draad op te pakken.

    1. Ademhalingsoefeningen
    2. Hoofdbewegingen (Brahma Mudra’s)
    3. Staande uitstrekking (Urdhva Hastasana)
    4. Halve maan (Ardha Chandrasana)
    5. Kathouding ((Marjariasana)
    6. Gedraaide buikhouding (Jathara Parivartanasana)
    7. Liggende vlinder (Supta Baddha Konasana)
    8. Gebroken kaars (Viparita Karani)

    Albertine Richaerts

    Yogadocent Albertine Richaerts verloor haar beide ouders toen ze 10 was.
    Pas 27 jaar later kon ze, onder meer in de workshop Dubbel Ouderverlies, het verdriet doorvoelen en verwerken.
    In haar paraktijk voor yoga en rouwverwerking begeleidt ze – onder veel meer -volwassenen die ook op jonge leeftijd een of beide ouders zijn verloren.

    Workshop Dubbel Ouderverlies

    Sinds ruim 10 jaar begeleidt Albertine samen met Titia Liese de basisworkshops Dubbel Ouderverlies.  

    Symposium ZEER

    Albertine verzorgt een yoga-workshop tijdens het Verlaat Verdriet-symposium ZEER op 13 mei 2017.
    Lees meer over  Verlaat Verdriet-symposium ZEER: www.zeer.nu

    Viparita Karani

    Houding no. 8: Gebroken kaars (Viparita Karani)
    Deze houding verfrist, lucht op en brengt de geest tot rust.

    Leg, liggend op je rug, je benen omhoog tegen een muur. Breng je billen zo dicht mogelijk bij de muur.
    Je kunt je onderrug ondersteunen met een kussen.
    Leg je armen zijwaarts met de handpalmen naar boven, of leg ze boven je hoofd op de vloer.
    In deze rusthouding kunnen emoties opkomen. Die mogen er zijn, geef ze je liefdevolle aandacht.
    Als je bang bent, dat je in je gevoelens verdrinkt, richt dan je aandacht op je ademhaling.
    Blijf zo’n 5 minuten in deze houding. 

    Lees de oefeningen van Albertine in het Yoga Magazine.

  • | | |

    Wildervank en Stadskanaal

    DoorTitia Liese

     

     

     

    Een paar dagen geleden schreef ik de Blog Zelfrespect. Ik plaatste daar een fotootje van mijzelf bij.

    ‘Weet je wel dat er in Wildervank / Stadskanaal een burgemeester Liese-school is?’ Vanochtend vond ik die vraag van iemand die iets weet van mijn geschiedenis, daar in het noorden van het land.
    En ja: ik weet het.

    School openen

    Het is namelijk de school die ik indertijd samen met mijn moeder mocht openen. Een foto van die dag staat op de Levensloop-site die ik sinds jaren als voorbeeld voor werken met je levenslijn online heb.
    De foto schoot meteen in mijn gedachten.

    Reacties

    Zo zie je: er komen vaak hele bijzondere reacties als je iets vraagt of plaatst wat mensen raakt.
    In dit geval dus ook. Hoewel ik me zelf helemaal niets van de gebeurtenis herinner (ik heb geen eigen herinneringen aan mijn moeder, terwijl ik toch 8 jaar was toen ze overleed): de foto kwam meteen weer bij me naar boven.

    Wijsneus

    Kleine wijsneus in de keuken van de school die naar haar vader werd vernoemd.
    Een school die kleine wijsneus samen met haar moeder heeft geopend.
    Jan – dank je wel voor je vraag!